DSCI1815.JPG

DSCI1815.JPG

Tatlı yiyip tatlı konuşulurmu sizce herzaman?

Şimdi...Elinizde üzerinize sinmiş iki parça hüzün,bir adet mutluluğunuz varsa,biraz gözyaşı ve tebessümde eklenirse buna..Hepsini taşırmadan kaynatırsanız ne mi olur? Parantez : Benim yaptığım tatlıda ondan farklı değildi.Resim öğretmeni sevgili Feriha ablamın bana özel yaptığı,üzerinde balerin kız resmi bulunan mutfak önlüğümü böyle hallerimde takıp,hee birde bonesi var tabi bu önlüğün..Çıkan buharlar ve benim büyücüye benzeyen görüntümle biraz kendi kendimi neşelendiriyorum.Böyle durumların tatlısıdır kazandibi.

Okus pokuss desek (çocuklaşsak biraz) değişirmi herşey..Bazen kendi başına kalmaya ihtiyaç duyuyor insan tek başına,çevrenin etkisi altında kalmadan KENDİ gibi olmaya, herkesleşmeden...Ve genelde herşey üst üste gelir? Aynı pasta gibi kat kat kat..Bu benzetme kederli günlerede yakışır,mutlu günlerede..Yeterki insanı anlayan,her halinde yargılamadan yanında olan dostları olsun..Bunu tüm kalbimle ve samimiyetimle herkes için dilerim..Ve çok sevdiğim şiirden bir parça alıp,sorarım...

Dostmusun peki?

Ben de herkes gibi insanım elbet. 
Ne göklere çıkar beni, ne de yerin dibine sok! 
Senin işin bu değil! 
Benim zaten bir yerim var herkes gibi, yer ile gök arasında...
Her söylediğimi onaylaman şart değil. 
Her yaptığımı beğenmen de gerekmez. 
Dostsan, rahatça eleştir, fikrini rahatça söyle, sıkılma! 
Yadırgayabilirsin beni, 
Ve ben de seni tuhaf bulursam şaşırma. 
Her dediğini, her yaptığını hoş görürüm; ama 
Beni, bana sormadan yargılama!

Efendim açın mutfak pencerenizi,derin bir nefes alıp bir iç neşeyle her derde deva, eskimeyen tebessüm ettiren bir tatlı yapalım hep beraber...