Bu yılki KUTLU DOĞUM haftasının misyonu merhamet eğitimi.Düşünüyorumda merhamet denince akla ilk önce acıma duygusu geliyor.Fakat öyle değil.Çocuklukta kazanılan büyüme evresindede, küçüklüğümüzde öğrendiğimiz bu duyguyu geliştirmek mümkün.Aile eğer iyiklerde yarışan,iyilik yapmayı bilen ve çocuklarına öğreten bir aileyse ne ala.öğretmek derken, yapılan hareketleri takip edip anne baba olarak güzel örnek olmak.

Küçüklüğümde annem ve babamın bahçede çalıştığı zamanlar evde kalır,kardeşlerimle ve evimizle ilgilenirdim.Küçüklükte kazandığım bu sorumluluk duygusu belkide erken olgunlaşmama neden oldu.Evimize gelen insanlara aynı evin hanımı edasıyla ilk önce hemen yemek ve çay ikram etmek olurdu.Çocukluğun verdiği bu masumlukla iyi ve kötü ayırmadan yaptığım bu davranışa annemin ikazıyla son verdim.Hamdolsun kötü bir durum yaşamadan.Merhamet duygusunun ayarınıda çok iyi yapmakta yarar var.

Çocukların davranışlarından belli oluyor aslında.Çocuklarınızı başkalarının anlatmalarına göre değerlendirmeyin.O sizin çocuğunuz en iyi yine siz tanırsınız.Okulda veya dışarda başkalarına zarar veren çocuk aile büyükleri tarafından asla takdir edilmemeli.Yada sokaktaki bir kediye tekme atabiliyorsa,gün gelir bizede öyle birşey yapabilir.Allah kendi merhametinden her insana muhakkak bir parça verir.Ben merhameti biriktirilmiş bir paraya benzetiyorum.Eğer üzerine koymadan devamlı harcanırsa sonuç malum.Üzerine eklenerek,artırılarak yaşamakta yarar var.Günün birinde ne yapayım Allah'ın bana vermiş olduğu merhameti tükkettim demenin kendinizede yararı olmayacaktır.Tıpkı Küçük kibritçi kız gibi.Bu hikayeyi küçüklüğümde okuduğumda bir gece kitabı koynuma alıp uyudum.Belkide kibritçi kızı ısıtmak istedim.Herkes bir diğeri merhamet etsin diye onu soğuğa mahkum bırakmamışmıydı..Sonra ısınmak için tek tek çaktı kibritleri küçük kız.Peki ya sonra..? Merhametin tükenmişliğini işte ben bu hikayedeki küçük kızın sonuna benzetiyorum..Kimselere değil olan yine bize olur..Kalbimizin attığını küçük bir kalp kriziyle hatırlamayalım..KALBİM VAR! derken insanlık dökülsün dilimizden.KALBİM VAR DERKEN arkasından ilaç reçetemizide göstermeyelim..

İslamiyeti ve müslümanlığı iyi insanlardan öğrenmek herzaman iyidir.Öyle insanlar gördümki,müslümanlık böyle birşeymi deyip secdelerden kaçtığım bile oldu.Herzamn hayatımızdaki en önemli şeyleri kimlerden öğreniyoruz?Çocuklarımızı okula gönderirken hangi öğretmen iyi,hangi okul daha başarılı diye araştırırken,hayatımızın en önemli bölümünde bu kadar duyarlımıyız acaba?En güzeli Resulullah'ın hayatından öğrenmek ve öğretmek.Yapamıyorsak bunu şayet bu işi en iyi yapan ve sevdiren kurumlardan destek almak.Bu noktada ben AKEBE VAKFININ eğitimini çok beğeniyorum.Büyük oğlumu yaz kamplarına yolladım.Zaten, çok merhametli çok efendi ve Anne Baba kıymeti bilen oğlumun, bizim eksik kaldığımız yerleri tamamlaması açısından bu okulda eğitim alsın istedim.Bu yılda kısmet olursa yine yollayacağım.Unutamadığı anıları oldu. Mustafa İSLAMOĞLU hocamızla cuma namazı kıldı ve oğlumun başını okşayıp sen ne yakışıklı delikanlısın dediğinden beri aynalardan ayrılmaz oldu:) ..En kıymetlilerimiz şu dünyada evlatlarımız.Çocuklarımıza aynı zamanda seçme hakkıda vermiş oluyoruz.Bak yavrum böyle yaşayan insanlarda var böyle yaşayan insanlarda.AKABE'nin yaz kursundan geldikten sonra ufku genişlemiş hayalleri olan bir çocuk olarak geri döndü.Beraber secde etmenin hazzını öğrendi.Şimdi oğlum etrafındaki müslümanlardan değil Peygamber efendimizin yaşantısıyla değerlendiriyor yaptıklarını.Evet Anne burda şu hareketim Peygamberimizin ahlakına uymadı diyor.O insanlarda böyle yapıyor demiyor.

Bu dünyada bize merhamet gösterilmemiş olabilir.Bu duygudan bi haber olabiliriz ..Bu dünyadan ziyade ötelerde ihtiyamız olduğu kesin.Allah ahirette bizi merhametinden mahrum bırakmasın inşallah.Merhamet eden merhamet bulur.İşin ruhunu anlamahk adına, Gününüz Gülce olsun,Hyatınızda her daim Gül kokusu olsun..

Rahmet peygamberimize.En güzel ahlakın örneği peygamberimize selam olsun.

Dua ile..